چرا کامیون‌ها از سه نوع لاستیک مختلف استفاده می‌کنند؟ دلیل تفاوت لاستیک های هر محور کشنده

لاستیک فرمان؛ مسئول هدایت کامیون لاستیک‌های فرمان روی محور جلو نصب می‌شوند و وظیفه هدایت کامیون چند ده تُنی را در پیچ‌ها، تغییر مسیر، تغییر خطوط حرکت و مسیرهای پرپیچ‌وخم بر عهده دارند. این لاستیک‌ها معمولاً دارای آج‌های شیار مستقیم هستند. این نوع طراحی باعث می‌شود آب به سرعت از سطح تماس لاستیک با جاده خارج شود و فرمان‌پذیری خودرو در مسیرهای خیس حفظ شود. همچنین این طراحی احتمال سر خوردن روی آب (هیدروپلنینگ) را کاهش می‌دهد. بر اساس توصیه فعالان صنعت حمل‌ونقل، بسته به شرایط کارکرد و نحوه نگهداری، لاستیک‌های فرمان معمولاً پس از حدود ۱۶۰ تا ۲۴۰ هزار کیلومتر نیاز به تعویض دارند. لاستیک محرک؛ انتقال قدرت موتور به جاده اگر لاستیک‌های فرمان مسیر حرکت کامیون را مشخص می‌کنند، این لاستیک‌های محرک هستند که نیروی موتور را به سطح جاده منتقل کرده و باعث حرکت کامیون می‌شوند. این لاستیک‌ها روی محورهای محرک نصب می‌شوند و معمولاً از آج‌های عمیق و بلوک‌دار بهره می‌برند تا بیشترین میزان چسبندگی را روی سطوح مختلف ایجاد کنند. چسبندگی بالای لاستیک‌های محرک تنها هنگام شتاب‌گیری اهمیت ندارد، بلکه در شرایط زیر نیز نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند: حرکت در سربالایی ترمزگیری رانندگی در باران رانندگی در برف سایر شرایط نامساعد جوی بسته به نوع کاربری و شرایط استفاده، لاستیک‌های محرک معمولاً بین ۵۶۰ تا ۸۰۰ هزار کیلومتر عمر مفید دارند و پس از آن باید تعویض شوند. لاستیک تریلر؛ تحمل بارهای سنگین سومین نوع لاستیک مورد استفاده در کامیون‌ کشنده ها، لاستیک تریلر است. این لاستیک‌ها نه وظیفه انتقال نیروی موتور را بر عهده دارند و نه در هدایت کامیون نقش دارند. مأموریت اصلی آن‌ها تحمل وزن بسیار زیاد بار و مقابله با نیروهایی است که هنگام گردش تریلر در پیچ‌ها به لاستیک وارد می‌شود. در بسیاری از مدل‌ها، دیواره‌های جانبی لاستیک نیز تقویت شده‌اند تا مقاومت بیشتری در برابر فشار، ضربه و آسیب‌های ناشی از حمل بارهای سنگین داشته باشند. طول عمر لاستیک‌های تریلر نیز بسته به شرایط استفاده معمولاً بین ۳۲۰ تا ۵۲۰ هزار کیلومتر است و پس از آن باید جایگزین شوند.