چرا به راننده‌ها می‌گوییم «شوفر»؟

«شوفر» شکل فارسی‌شده‌ی واژه‌ی فرانسوی Chauffeur است؛ واژه‌ای که ریشه‌ی آن به فعل فرانسوی chauffer به معنی «گرم کردن» برمی‌گردد. در روزهای ابتدایی پیدایش خودرو، موتورهای اولیه به مراقبت و آماده‌سازی بیشتری نیاز داشتند. فردی که مسئول کار با موتور و آماده‌کردن خودرو برای حرکت بود، Chauffeur نامیده می‌شد؛ یعنی کسی که با موتور سروکار داشت و آن را آماده می‌کرد. با گذشت زمان و گسترش خودروها، وظیفه‌ی این افراد بیش از پیش با راندن خودرو گره خورد و واژه‌ی Chauffeur به معنای «راننده» شناخته شد. ورود خودروهای اروپایی به ایران نیز فقط وسیله‌ای تازه برای جابه‌جایی نیاورد؛ بلکه واژه‌های تازه‌ای را هم وارد زبان فارسی کرد. «شوفر» یکی از همین واژه‌ها بود که به مرور در گفتار مردم جا افتاد و تبدیل به یکی از واژه‌های آشنای دنیای حمل‌ونقل شد. بنابراین پشت کلمه‌ای که امروز خیلی ساده به زبان می‌آوریم، بخشی از تاریخ ورود خودرو و شکل‌گیری فرهنگ رانندگی در ایران پنهان شده است.